Ve Bitti Iste...
İlk bir hevesle başlamıştım bloglamaya. Yazanlara özenerek. Önce ücretsiz hostlarla blogladım, sonra hosting almak şart oldu, wordpress'den başka kullanmam dediğim zamanlardı tabi. Sonra birkaç hacklenme, birkaç veri kaybı oldu, sonra hosting şirketinin azizliğinden wordpress bahtsızı olmuştuk. Blogger'da yabancı gelmedi, alıştık hemen. Zaten çabuk sıkıldığım için herşeyden, sıfırdan başlamak farketmedi benim için. İyiki tanıştım dediğim insanlarla tanıştım.

Öyle öyle geçti zaman. Eskimez ezgiler bile yeterdi aslında sanal alemde bırakılmış hoş bir şey olarak. Ama şu an halimden memnundum. Arşive baktığımda yüzümde bir tebessüm oluşuyordu.

Öss zamazingosuna her ne kadar daha bir buçuk yıl olsada artık "çalışmak gerek" zamanı sanırım. Bu sene çalışan üniversitede istediğini götürüyor. İstatistikler öyle diyor. Yine aynı istatistikler, öğrencinin günde bilgisayara ayırdığı vakti,ders çalışarak geçirmesi halinde rakiplerine oranla daha başarılı olduğunu da söylüyor. İstatistikler böyle söylemese bile odamın her tarafına öğretmenlerin söylediği gibi "Uludağ Tıp" yazmakla veya herneyse, yazılan okula da girilemiyor. Bu sebeple zaten kendime hayret ettiğim şekilde günde yarım saate kadar düşürdüğüm bilgisayarı ve interneti topluyorum. Dediğim gibi birisine işkence mi yapmak istiyorsun, getir Türkiye'de öğrenci yap, bundan iyi işkence olmamaz. Ama işte sağdaki Abdül gibi elden birşey gelmiyor sistem karşısında. Ben hala takipteyim,Flickr'dayım.

İnşAllah tercih sonuçlarının açıklandığı gün mutlu bir haberle görüşmek üzere. Buralarda görünmezsem zaten olmamıştır, bir dahaki sefere o zaman. Hoşça bakın zatınıza.

Duhan//Falanfilan.org
falanfilanwp{at}gmail{nokta}com